CONTAMINATED MATERIAL
ผ้าเปื้อนน้ำมันจากโรงงานกำจัดอย่างไร? รวมวัสดุดูดซับ ไส้กรอง และ PPE ปนเปื้อน
วัสดุหน้าตาคล้ายกันอาจปนคนละสารและใช้คนละรหัส เริ่มจากระบุสารที่สัมผัส แยกของเหลวอิสระ และเก็บตามแหล่งกำเนิดก่อนส่งประเมิน
ผ้าเปื้อนน้ำมันกำจัดอย่างไร? เริ่มจากคำตอบนี้
ผ้าเปื้อนน้ำมัน วัสดุดูดซับ ไส้กรอง และ PPE ใช้แล้วต้องจำแนกจากสารที่ปนกับกระบวนการที่ก่อกำเนิด ไม่ควรตัดสินจากสีหรือคำว่า ‘เปื้อนน้ำมัน’ เพียงอย่างเดียว บัญชีรหัสของเสีย พ.ศ. 2566 มีรหัส 15 02 02 HM สำหรับวัสดุกลุ่มนี้เมื่อปนเปื้อนสารอันตราย และ 15 02 03 สำหรับรายการที่ไม่ใช่ 15 02 02 ขณะที่ไส้กรองน้ำมันจากงานยานพาหนะมีรหัสเฉพาะ 16 01 07 HA โรงงานจึงควรแยกตามแหล่งกำเนิด ระบุสารต้นทาง ตรวจของเหลวอิสระ และยืนยันรหัสกับปลายทางก่อนส่งออก
ผ้าเปื้อนน้ำมันและวัสดุปนเปื้อนในโรงงานมีอะไรบ้าง
ของเสียกลุ่มนี้เกิดเมื่อวัสดุที่ใช้เช็ด ดูดซับ กรอง หรือป้องกันร่างกายสัมผัสน้ำมันหรือสารจากกระบวนการ ตัวอย่างที่พบบ่อย ได้แก่ ผ้าเช็ดเครื่องจักร กระดาษเช็ด วัสดุดูดซับแบบแผ่นหรือแบบเม็ด ไส้กรอง ถุงมือ ชุดคลุม และวัสดุที่ใช้ตอบโต้เหตุหกรั่วไหล
ตัววัสดุอาจเป็นผ้า กระดาษ พลาสติก เส้นใยสังเคราะห์ ทรายดูดซับ หรือสื่อกรอง แต่สิ่งที่ใช้จำแนกไม่ได้มีเพียงวัสดุตั้งต้น ต้องดูว่าสัมผัสน้ำมันหล่อลื่น ตัวทำละลาย สี สารเคมี โลหะ หรือของเหลวชนิดใด รวมถึงวัสดุยังมีของเหลวอิสระ หยด หรือไหลออกมาหรือไม่
แยกวัสดุ 5 กลุ่มนี้ก่อนประเมิน
การรวบผ้า ไส้กรอง ถุงมือ และวัสดุดูดซับทุกชนิดไว้ในถังเดียวทำให้ตามแหล่งกำเนิดยากขึ้น หากมีสารไวไฟหรือสารเคมีปนเพียงบางส่วน อาจทำให้ต้องประเมินทั้งถังตามความเสี่ยงของรายการนั้น ควรวางภาชนะใกล้จุดเกิดและกำหนดรหัสล็อตตั้งแต่เริ่มใช้
| กลุ่มวัสดุ | ตัวอย่างแหล่งกำเนิด | ข้อมูลที่ต้องรู้ |
|---|---|---|
| ผ้าและกระดาษเช็ด | เช็ดเครื่องจักร แม่พิมพ์ ชิ้นงาน หรือพื้นผิว | สารที่เช็ด ปริมาณการใช้ และมีตัวทำละลายร่วมด้วยหรือไม่ |
| แผ่นหรือเม็ดดูดซับ | ควบคุมน้ำมันหรือสารเคมีหกรั่วไหล | เหตุการณ์ที่ใช้ ชนิดของเหลว และปริมาณที่ดูดซับ |
| ไส้กรองและสื่อกรอง | ระบบน้ำมัน ระบบระบายอากาศ งานพ่นสี หรือกระบวนการเฉพาะ | ของเหลวหรือฝุ่นที่กรอง จุดติดตั้ง และรหัสเฉพาะของกระบวนการ |
| ถุงมือและ PPE ใช้แล้ว | ซ่อมบำรุง ผลิต ผสมสาร หรือทำความสะอาด | สารที่สัมผัส วัสดุของ PPE และการปนเปื้อนหลายชนิด |
| วัสดุจากชุดตอบโต้เหตุรั่วไหล | ถุงทราย บูมดูดซับ แผ่นซับ หรือวัสดุกั้น | สารที่รั่ว ปริมาณ เหตุการณ์ และการเก็บของเหลวที่แยกได้ |
ของเสียจากเหตุฉุกเฉินควรแยกจากของเสียประจำวัน เพราะชนิดและปริมาณสารปนเปื้อนอาจต่างจากกระบวนการปกติอย่างมาก
รหัส 15 02 02 HM และ 15 02 03 ต่างกันอย่างไร
บัญชีท้ายประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม พ.ศ. 2566 ระบุรหัส 15 02 02 HM สำหรับวัสดุดูดซับ วัสดุตัวกรอง รวมทั้งไส้กรองน้ำมันที่ไม่ใช่ 16 01 07 ผ้าสำหรับเช็ด และชุดป้องกันที่ปนเปื้อนสารอันตราย ส่วนรหัส 15 02 03 ใช้กับวัสดุกลุ่มเดียวกันที่ไม่ใช่ 15 02 02
อักษร HM แสดงว่ารหัสนี้เป็นรายการคู่ที่ต้องพิจารณาว่ามีสารอันตรายหรือคุณสมบัติอันตรายตามเกณฑ์หรือไม่ โรงงานจึงไม่ควรเลือกระหว่าง 15 02 02 กับ 15 02 03 จากสี กลิ่น หรือชื่อวัสดุอย่างเดียว ต้องตรวจชนิดสารที่สัมผัส SDS กระบวนการ และข้อมูลของเสียจริง
บัญชียังมีรหัสเฉพาะ 16 01 07 HA สำหรับไส้กรองน้ำมันจากกลุ่มงานยานพาหนะ และกระบวนการผลิตบางประเภทอาจมีรหัสวัสดุกรองหรือก้อนกรองของตนเอง หากมีรหัสเฉพาะที่ตรงกว่า ไม่ควรใช้ 15 02 02 เป็นรหัสรวมโดยอัตโนมัติ
รู้ได้อย่างไรว่าวัสดุปนเปื้อนสารอะไร
เริ่มจากจุดใช้วัสดุ ไม่ใช่เริ่มจากถังรวม ระบุเครื่องจักรหรือกิจกรรม ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ สารที่ทำความสะอาด และสิ่งที่ถูกเช็ดหรือกรอง แล้วเชื่อมข้อมูลกับ SDS สูตรการผลิต ใบเบิกสาร บันทึกซ่อมบำรุง และเหตุหกรั่วไหล วิธีนี้ช่วยสร้างประวัติของล็อตได้ดีกว่าการวิเคราะห์ผ้ารวมหลังทิ้งปะปนกันแล้ว
หากผ้าจากจุดเดียวสัมผัสทั้งน้ำมันกับตัวทำละลาย ต้องแจ้งทั้งสองชนิด หากวัสดุใช้กับสารที่เปลี่ยนสูตรหรือไม่ทราบชื่อ ให้แยกล็อตและระบุว่าไม่ทราบ ไม่ควรดม บีบ หรือจุดไฟเพื่อทดสอบเอง ผู้รับผิดชอบสามารถให้ห้องปฏิบัติการหรือปลายทางกำหนดรายการตรวจตามคำถามที่ต้องตอบ
โครงสร้าง SDS สำหรับตรวจข้อมูลสารและการจัดเก็บ
ถ้ามีน้ำมันหยดหรือของเหลวอิสระ ต้องทำอย่างไร
วัสดุที่ยังมีของเหลวไหลหรือหยดควรแยกประเมินจากวัสดุแห้งหรือชื้นเพียงเล็กน้อย เพราะมีผลต่อภาชนะ น้ำหนัก ความเสี่ยงรั่ว และวิธีจัดการ ควรบันทึกว่าของเหลวมาจากไหน มีปริมาณประมาณเท่าไร และสามารถรวบรวมเป็นของเสียของเหลวแยกต่างหากด้วยวิธีที่ปลอดภัยหรือไม่
ไม่ควรบีบ รีด หรือแขวนให้ของเหลวหยดโดยไม่มีขั้นตอนและระบบรองรับ การแยกของเหลวภายในโรงงานถือเป็นการจัดการของเสียที่ต้องพิจารณาความเหมาะสม ความปลอดภัย และข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องก่อนดำเนินการ ของเหลวที่ได้ต้องมีภาชนะ รหัส และปลายทางของตนเอง ไม่ควรเทกลับลงท่อหรือถังน้ำมันโดยไม่มีข้อมูล
ภาพถ่ายสภาพวัสดุก่อนบรรจุและภาพก้นภาชนะจากระยะปลอดภัยช่วยให้ผู้ประเมินเห็นของเหลวอิสระ โดยไม่ต้องหยิบหรือบีบตัวอย่างด้วยมือ
วิธีแยกเก็บผ้าเปื้อนน้ำมัน วัสดุดูดซับ และ PPE
ประกาศ พ.ศ. 2566 กำหนดให้แยกของเสียอันตรายกับของเสียไม่อันตราย ตรวจสภาพภาชนะ ติดฉลาก จัดที่รองรับ และป้องกันการหกหรือรั่วไหล พื้นที่เก็บต้องเหมาะกับคุณสมบัติของของเสียและสภาพแวดล้อม เช่น ความร้อน แสงแดด ความชื้น และการสั่นสะเทือน พร้อมมีแผนผังการจัดเก็บที่เป็นปัจจุบัน
เลือกภาชนะจากชนิดวัสดุและสารปนเปื้อน ให้ผู้รับผิดชอบตรวจความเข้ากันได้ ความแข็งแรง ฝาปิด และน้ำหนักบรรทุก ไม่ใช้ถุงบางหรือกล่องกระดาษเป็นภาชนะหลักเมื่อมีโอกาสรั่วซึม และไม่อัดแน่นจนเปิดตรวจหรือขนย้ายอย่างปลอดภัยไม่ได้
- แยกตามสารที่ปนและจุดกำเนิด เช่น น้ำมันหล่อลื่น ตัวทำละลาย สี หรือสารเคมี
- แยกวัสดุที่มีของเหลวอิสระออกจากวัสดุที่ไม่มีของเหลวไหล
- ใช้ภาชนะที่เข้ากันได้ อยู่ในสภาพดี ปิดฝา และวางบนพื้นที่รองรับการรั่วไหล
- ติดฉลากชื่อผู้ก่อกำเนิด ชื่อและรหัสของเสีย วันที่เริ่มบรรจุ และวันที่ปิดผนึก
- เก็บห่างจากความร้อน ประกายไฟ ท่อระบายน้ำ และกิจกรรมที่อาจทำให้ภาชนะเสียหาย
- กำหนดปริมาณบรรจุสูงสุดและอุปกรณ์ยกขน ไม่ลากหรือโยนภาชนะ
- บันทึกรหัสล็อต น้ำหนัก จำนวนภาชนะ และเหตุผิดปกติให้ตรวจย้อนหลังได้
ผ้าเปื้อนน้ำมันต้องส่งวิเคราะห์หรือไม่
บางล็อตจำแนกเบื้องต้นได้จากกระบวนการ ผลิตภัณฑ์ต้นทาง SDS และประวัติการใช้ที่ชัดเจน ส่วนล็อตที่รวมจากหลายจุด เปลี่ยนสูตร ไม่ทราบสาร หรือมีข้อกำหนดรับเข้าของปลายทางอาจต้องวิเคราะห์เพิ่มเติม ไม่มีชุดตรวจเดียวที่เหมาะกับวัสดุปนเปื้อนทุกประเภท
รายการตรวจอาจมุ่งที่สารเป้าหมายจากกระบวนการ เช่น โลหะ ตัวทำละลาย ฮาโลเจน หรือคุณสมบัติการติดไฟ รวมถึงสภาพทางกายภาพและของเหลวอิสระ ควรตกลงวิธีเก็บตัวอย่างกับห้องปฏิบัติการ เพราะการหยิบผ้าเพียงชิ้นเดียวจากด้านบนอาจไม่เป็นตัวแทนของทั้งถัง
วัสดุปนเปื้อนนำไปซัก ใช้ประโยชน์ หรือกำจัดแบบใดได้บ้าง
ทางเลือกขึ้นกับชนิดวัสดุ สารปนเปื้อน ความเข้มข้น ของเหลวอิสระ และสิทธิของผู้รับดำเนินการ ผ้าแบบใช้ซ้ำอาจเข้าสู่ระบบซักและหมุนเวียนได้เมื่อผู้ให้บริการรองรับและควบคุมน้ำเสียกับสารที่แยกออกอย่างเหมาะสม แต่วัสดุแบบใช้ครั้งเดียว ไส้กรอง และของผสมอาจต้องบำบัด ใช้ประโยชน์ด้านพลังงาน หรือกำจัดตามคุณสมบัติและข้อกำหนดของปลายทาง
ไม่ควรนำผ้าปนเปื้อนไปซักรวมกับเสื้อผ้าทั่วไป เผาเอง เทน้ำล้างลงท่อ หรือส่งเป็นขยะทั่วไปเพียงเพราะวัสดุมีน้ำหนักน้อย โรงงานควรขอให้ผู้รับอธิบายวิธีจัดการปลายทางของล็อตจริงและตรวจว่ารองรับรหัสกับสารที่ปนได้
บทความนี้ไม่กำหนดวิธีปลายทางสำเร็จรูป การเลือกวิธีต้องอาศัยข้อมูลของเสีย สิทธิของผู้รับ และเกณฑ์รับเข้าปัจจุบัน
ค่ากำจัดผ้าเปื้อนน้ำมันและวัสดุดูดซับคิดจากอะไร
ราคามักประเมินจากน้ำหนักรวม ชนิดสารปนเปื้อน ความชื้นหรือของเหลวอิสระ ความหนาแน่นของการบรรจุ ภาชนะ ระยะทาง อุปกรณ์ยกขน การวิเคราะห์ และวิธีปลายทาง วัสดุน้ำหนักเท่ากันอาจมีต้นทุนต่างกันหากล็อตหนึ่งปนเพียงน้ำมันหล่อลื่น แต่อีกล็อตปนตัวทำละลายไวไฟหรือสารเคมีหลายชนิด
| ปัจจัย | เหตุผลที่ต้องทราบ | หลักฐานที่ควรส่ง |
|---|---|---|
| สารปนเปื้อน | ใช้ประเมินความเสี่ยง รหัส และปลายทาง | SDS ชื่อผลิตภัณฑ์ กระบวนการ และสารที่ใช้ร่วมกัน |
| ชนิดวัสดุ | มีผลต่อการบรรจุ น้ำหนัก และทางเลือกจัดการ | ผ้า แผ่นซับ เม็ดซับ ไส้กรอง ถุงมือ หรือวัสดุผสม |
| ของเหลวอิสระ | มีผลต่อการรั่วไหล ภาชนะ และการตรวจรับ | ภาพสภาพวัสดุ ก้นภาชนะ และปริมาณของเหลวโดยประมาณ |
| ปริมาณและภาชนะ | ใช้วางแผนรถ พื้นที่ และอุปกรณ์ยก | กิโลกรัม จำนวนถัง ขนาดภาชนะ และความถี่ |
| หน้างาน | มีผลต่อเวลาและอุปกรณ์ปฏิบัติงาน | จังหวัด ทางเข้า จุดโหลด พื้นที่หมุนรถ และเวลาที่อนุญาต |
เช็กลิสต์ 10 ข้อ ก่อนขอราคากำจัดวัสดุปนเปื้อน
ข้อมูลที่ยังไม่ทราบให้ระบุว่าไม่ทราบและแยกลอตไว้ก่อน ไม่ควรเดาชื่อสารหรือเลือกรหัสเพื่อให้ได้ราคาทันที เพราะข้อมูลผิดอาจทำให้ภาชนะ รถ หรือปลายทางไม่ตรงกับของเสียจริง
- ชื่อวัสดุ เช่น ผ้าเช็ด แผ่นดูดซับ เม็ดดูดซับ ไส้กรอง ถุงมือ หรือชุดคลุม
- จุดกำเนิด เครื่องจักร งานซ่อมบำรุง หรือเหตุหกรั่วไหลที่เกี่ยวข้อง
- ชื่อสาร ผลิตภัณฑ์ และ SDS ของสิ่งที่ปนเปื้อน
- สารอื่นที่อาจปนร่วม เช่น ตัวทำละลาย สี โลหะ น้ำ หรือสารทำความสะอาด
- รหัสของเสียและเหตุผลที่เลือกรหัส หากจำแนกไว้แล้ว
- สภาพวัสดุ แห้ง ชื้น อิ่มตัว มีของเหลวอิสระ หรือมีกลิ่นผิดปกติ
- น้ำหนักต่อภาชนะ จำนวนภาชนะ ปริมาณต่อเดือน และความถี่ที่เกิด
- ชนิดภาชนะ ฝาปิด ถุงรอง สภาพรั่วซึม และอุปกรณ์ยกขน
- ภาพวัสดุ ภาชนะ ฉลาก พื้นที่เก็บ และจุดโหลดจากระยะปลอดภัย
- จังหวัด วันที่ต้องการเข้ารับ ผลวิเคราะห์ที่มี และเอกสารหลังงานที่ต้องการ
ดูข้อมูลที่ควรเตรียมก่อนให้บริษัทเข้าประเมินของเสีย
ข้อความตัวอย่างสำหรับส่งขอประเมิน
คัดลอกและเติมข้อมูลวัสดุปนเปื้อนของโรงงานในรายการด้านล่างได้เลย
ต้องการประเมินผ้าเปื้อนน้ำมัน/วัสดุปนเปื้อน ชนิดวัสดุ: ผ้า / แผ่นซับ / เม็ดซับ / ไส้กรอง / PPE / อื่น ๆ จุดกำเนิดและกิจกรรมที่ใช้: … น้ำมัน สารเคมี หรือผลิตภัณฑ์ที่ปน: … สารอื่นที่อาจปนหรือข้อมูลที่ยังไม่ทราบ: … สภาพ: แห้ง / ชื้น / อิ่มตัว / มีของเหลวอิสระ รหัสของเสียและผลวิเคราะห์ (ถ้ามี): … น้ำหนัก จำนวนภาชนะ และความถี่: … ชนิดภาชนะและสภาพการรั่วซึม: … จังหวัด จุดโหลด และอุปกรณ์ยกขน: … วันที่ต้องการเข้ารับและเอกสารหลังงาน: … แนบภาพวัสดุ ภาชนะ ฉลาก พื้นที่เก็บ และ SDS
ตรวจผู้รับ ปลายทาง และเอกสารหลังงานอย่างไร
โรงงานผู้ก่อกำเนิดยังคงมีหน้าที่ติดตามวัสดุที่ไม่ใช้แล้วจนจัดการแล้วเสร็จ จึงควรตรวจว่าผู้ขนส่งและผู้รับดำเนินการรองรับรหัส สารปนเปื้อน ปริมาณ และวิธีจัดการของล็อตจริง ไม่ควรดูเพียงชื่อบริการหรือคำว่า ‘รับผ้าเปื้อนน้ำมัน’
เอกสารควรเชื่อมรหัสล็อตกับใบชั่ง เอกสารแสดงการจัดการหรือ Manifest การรับเข้าปลายทาง และหลักฐานจัดการแล้วเสร็จ ตรวจน้ำหนักกับจำนวนภาชนะก่อนออกจากโรงงานและเมื่อถึงปลายทาง พร้อมเก็บภาพกับผลวิเคราะห์ให้ตรวจย้อนหลังได้
กรมโรงงานอุตสาหกรรม: ความรับผิดของผู้ก่อกำเนิดจนจัดการแล้วเสร็จ
ส่งข้อมูลผ้าเปื้อนน้ำมันและวัสดุปนเปื้อนให้ WE RICH P ประเมิน
WE RICH P รับข้อมูลผ้าเปื้อนน้ำมัน วัสดุดูดซับ ไส้กรอง ถุงมือ PPE และวัสดุปนเปื้อนจากโรงงาน เพื่อประเมินการจำแนก ภาชนะ ขนส่ง บำบัด ใช้ประโยชน์ หรือกำจัดเป็นรายกรณี การยืนยันเข้ารับ ราคา และปลายทางขึ้นกับสารปนเปื้อน แหล่งกำเนิด ปริมาณ สภาพวัสดุ ผลวิเคราะห์ และข้อจำกัดหน้างาน
ส่งภาพวัสดุและภาชนะ ชื่อสารที่สัมผัส SDS จุดกำเนิด น้ำหนัก จำนวนถัง จังหวัด และข้อมูลของเหลวอิสระ ทีมงานจะตรวจเบื้องต้นและแจ้งว่าควรแยกลอต ขอเอกสาร เก็บตัวอย่าง หรือนัดสำรวจเพิ่มเติมอย่างไร
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับผ้าเปื้อนน้ำมันและวัสดุปนเปื้อน
ผ้าเปื้อนน้ำมันเป็นของเสียอันตรายทุกกรณีไหม?
ไม่ควรสรุปจากคำว่าเปื้อนน้ำมันอย่างเดียว ต้องดูน้ำมันหรือสารที่ปน กระบวนการ คุณสมบัติ และรหัสของเสีย บัญชี พ.ศ. 2566 มีรหัสคู่ 15 02 02 HM สำหรับวัสดุที่ปนเปื้อนสารอันตราย และ 15 02 03 สำหรับรายการที่ไม่ใช่ 15 02 02
ผ้าเปื้อนน้ำมันซักแล้วนำกลับมาใช้ได้ไหม?
อาจมีระบบผ้าใช้ซ้ำได้เมื่อผู้ให้บริการและกระบวนการรองรับ แต่ต้องประเมินสารปนเปื้อน วิธีขนส่ง น้ำเสียจากการซัก สารที่แยกออก และข้อกำหนดของผู้รับก่อน ไม่ควรซักรวมกับเสื้อผ้าทั่วไปหรือปล่อยน้ำล้างลงท่อโดยไม่มีการประเมิน
บีบหรือรีดน้ำมันออกจากผ้าก่อนส่งกำจัดได้ไหม?
ไม่ควรทำโดยไม่มีขั้นตอน อุปกรณ์ และระบบรองรับที่ผ่านการประเมิน เพราะอาจทำให้หกรั่วไหลหรือสัมผัสสาร และของเหลวที่แยกได้ยังต้องจำแนก จัดเก็บ และส่งไปยังปลายทางที่เหมาะสม
ใช้ถุงพลาสติกใส่ผ้าเปื้อนน้ำมันได้ไหม?
ต้องเลือกภาชนะจากสารปนเปื้อน ของเหลวอิสระ น้ำหนัก และการขนย้าย ถุงบางหรือถุงเดี่ยวอาจฉีกและรั่วได้ ควรใช้ภาชนะหลักที่เข้ากันได้ ปิดฝา อยู่ในสภาพดี และมีระบบรองรับการรั่วไหลตามการประเมินหน้างาน
ไส้กรองน้ำมันใช้รหัส 15 02 02 ทุกชนิดไหม?
ไม่ทุกชนิด รหัส 15 02 02 กล่าวถึงไส้กรองน้ำมันที่ไม่ใช่ 16 01 07 ส่วน 16 01 07 HA เป็นรหัสเฉพาะของไส้กรองน้ำมันในกลุ่มงานยานพาหนะ และกระบวนการเฉพาะอาจมีรหัสอื่นที่ตรงกว่า
ผ้าเปื้อนตัวทำละลายรวมกับผ้าเปื้อนน้ำมันได้ไหม?
ควรแยกเก็บและระบุสารแต่ละกลุ่มก่อน ตัวทำละลายอาจเปลี่ยนคุณสมบัติการติดไฟ รายการตรวจ ภาชนะ และปลายทาง การรวมโดยไม่มีข้อมูลทำให้ประเมินยากและอาจเพิ่มความเสี่ยง
ค่ากำจัดผ้าเปื้อนน้ำมันคิดกิโลกรัมละเท่าไร?
ไม่มีราคากลางที่ใช้ได้กับทุกล็อต ต้องดูสารปนเปื้อน ชนิดวัสดุ ของเหลวอิสระ น้ำหนัก ภาชนะ ระยะทาง ผลวิเคราะห์ อุปกรณ์ยกขน และวิธีปลายทางก่อน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ตรวจสอบแหล่งข้อมูลเมื่อ 23 กันยายน 2569
- กระทรวงอุตสาหกรรม — ประกาศการจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว พ.ศ. 2566
ข้อกำหนดการจัดเก็บ การติดฉลาก และบัญชีรหัส 15 02 02 HM, 15 02 03 และ 16 01 07 HA
- กรมโรงงานอุตสาหกรรม — ความรับผิดของผู้ก่อกำเนิดและระบบ Manifest ตามประกาศ พ.ศ. 2566
ความรับผิดของโรงงานผู้ก่อกำเนิดตั้งแต่ต้นทางจนจัดการแล้วเสร็จ
- OSHA — Safety Data Sheets, Appendix D
โครงสร้างข้อมูล SDS สำหรับตรวจชนิดสาร อันตราย การจัดเก็บ และความเข้ากันได้ ไม่ใช่เกณฑ์รหัสของเสียของไทย
- กรมโรงงานอุตสาหกรรม — ระบบจัดการกากของเสียอุตสาหกรรม
ช่องทางระบบและข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการนำวัสดุที่ไม่ใช้แล้วออกนอกโรงงาน
- กรมโรงงานอุตสาหกรรม — ระบบค้นหาข้อมูลโรงงาน
ช่องทางตรวจข้อมูลผู้รับดำเนินการและปลายทางก่อนว่าจ้าง