LAB & ANALYSIS
น้ำเสียต้องตรวจค่าอะไรบ้างก่อนส่งกำจัด? ตารางเลือกผลวิเคราะห์ตามแหล่งกำเนิด
คำตอบไม่ได้อยู่ที่จำนวนพารามิเตอร์ แต่อยู่ที่แหล่งกำเนิด สารที่สัมผัส และสิ่งที่ต้องตัดสินใจ ผลวิเคราะห์ที่เลือกถูกชุดช่วยลดการตรวจซ้ำและทำให้ประเมินรถ ภาชนะ วิธีบำบัด และปลายทางได้ตรงกับน้ำเสียจริง

น้ำเสียต้องตรวจค่าอะไรบ้าง? คำตอบแบบสั้น
ชุดเริ่มต้นที่มักใช้ประเมินน้ำเสียโรงงานประกอบด้วย pH, COD, BOD, ของแข็งแขวนลอย (SS/TSS), ของแข็งละลายทั้งหมด (TDS) หรือค่าการนำไฟฟ้า และน้ำมันและไขมัน (Oil & Grease) จากนั้นเพิ่มโลหะ สารอาหาร สี ไซยาไนด์ ฟลูออไรด์ ตัวทำละลาย สารอินทรีย์ระเหยง่าย หรือจุดวาบไฟตามวัตถุดิบและกระบวนการ ผลตรวจต้องมาจากตัวอย่างที่เป็นตัวแทนล็อต และรายการสุดท้ายควรยืนยันกับห้องปฏิบัติการหรือผู้รับดำเนินการก่อนเก็บตัวอย่าง
ก่อนเลือกค่าตรวจ ต้องตอบให้ได้ว่าตรวจเพื่ออะไร
คำว่า “ตรวจน้ำเสีย” อาจหมายถึงคนละงาน การตรวจน้ำเสียดิบเพื่อออกแบบระบบ การตรวจของเหลวที่จะส่งออกนอกโรงงานเพื่อจำแนกและเลือกปลายทาง และการตรวจน้ำทิ้งหลังบำบัดเพื่อเทียบมาตรฐาน ใช้จุดเก็บ เกณฑ์แปลผล และรายการวิเคราะห์ต่างกัน จึงไม่ควรหยิบผลจากจุดหนึ่งไปใช้แทนอีกจุดโดยอัตโนมัติ
สำหรับการส่งน้ำเสียกำจัด ผู้ประเมินต้องเชื่อมผลวิเคราะห์กับแหล่งกำเนิด สูตรหรือสารที่ใช้ ปริมาณ ลักษณะการแยกชั้น และวิธีจัดการที่ปลายทาง หากไม่รู้ข้อมูลเหล่านี้ แม้มีผลตรวจหลายสิบค่าก็อาจยังตอบไม่ได้ว่าควรใช้รถแบบใด รับรวมกับล็อตอื่นได้หรือไม่ และปลายทางใดมีขอบเขตรับได้
| เป้าหมาย | ตัวอย่างจุดเก็บ | นำผลไปตัดสินใจ |
|---|---|---|
| รู้ลักษณะน้ำเสียดิบ | บ่อพัก ถังรวบรวม หรือกระแสจากกระบวนการ | แยกกระแส ออกแบบ/ปรับระบบ และควบคุมความผันผวน |
| ส่งกำจัดภายนอก | ล็อตในบ่อหรือถังที่จะดูดจริง | จำแนก เลือกรถ ภาชนะ การขนส่ง วิธีจัดการ และผู้รับดำเนินการ |
| ตรวจรับที่ปลายทาง | ตัวอย่างจากรถหรือภาชนะเมื่อถึงผู้รับ | ยืนยันลักษณะสำคัญหรือ fingerprint ว่าตรงกับที่อนุญาต |
| ยืนยันน้ำทิ้งก่อนระบาย | จุดระบายหลังระบบบำบัดตามที่กำหนด | เทียบมาตรฐานและเงื่อนไขที่ใช้กับโรงงานหรือจุดระบาย |
อ่านพื้นฐาน: น้ำเสียอุตสาหกรรมคืออะไร และต่างจากน้ำทิ้งอย่างไร
ตารางค่าตรวจน้ำเสียพื้นฐาน: pH, COD, BOD, SS, TDS และน้ำมันบอกอะไร
รายการต่อไปนี้เป็นจุดเริ่มต้นสำหรับคุยกับห้องปฏิบัติการและผู้รับดำเนินการ ไม่ใช่แพ็กเกจตายตัวสำหรับทุกโรงงาน ค่าที่จำเป็นจริงต้องอิงข้อมูลสารเคมี แหล่งกำเนิด และปลายทางที่กำลังประเมิน
| พารามิเตอร์ | บอกอะไร | มีผลต่อการตัดสินใจอย่างไร |
|---|---|---|
| pH | สภาพกรดหรือด่าง ณ เวลาตรวจ | ประเมินการกัดกร่อน ความเข้ากันได้ของถัง/รถ การปรับสภาพ และลักษณะอันตรายที่เกี่ยวข้อง |
| COD | ปริมาณออกซิเจนที่ต้องใช้ในการออกซิไดซ์สารในตัวอย่างโดยวิธีเคมี | ช่วยเห็นภาระรวมของสารที่ออกซิไดซ์ได้และประเมินภาระต่อกระบวนการบำบัด |
| BOD | ออกซิเจนที่จุลินทรีย์ใช้ย่อยสลายสารอินทรีย์ภายใต้เงื่อนไขการทดสอบ | ใช้ประเมินภาระต่อระบบชีวภาพร่วมกับ COD และข้อมูลความเป็นพิษ |
| SS หรือ TSS | ของแข็งที่แขวนลอยอยู่ในน้ำ | กระทบการสูบ การอุดตัน การตกตะกอน และปริมาณกากหลังบำบัด |
| TDS / ค่าการนำไฟฟ้า | สารละลายหรือไอออนในน้ำโดยรวม/ตัวชี้วัดทางอ้อม | ช่วยคัดกรองน้ำเกลือ น้ำเข้มข้น และข้อจำกัดของระบบชีวภาพหรือการนำน้ำกลับใช้ |
| Oil & Grease | น้ำมัน ไขมัน หรือสารที่สกัดได้ตามวิธีทดสอบ | มีผลต่อการแยกชั้น อิมัลชัน การสูบ การเลือกภาชนะ และกระบวนการแยกน้ำมัน |
| อุณหภูมิ | สภาพตัวอย่าง ณ จุดเก็บ | มีผลต่อความปลอดภัย การระเหย ปฏิกิริยา และกระบวนการชีวภาพ |
| สี กลิ่น และลักษณะกายภาพ | ข้อมูลภาคสนาม เช่น ใส ขุ่น แยกชั้น มีตะกอน หรือมีกลิ่นตัวทำละลาย | ใช้ยืนยันล็อตและชี้เป้าสารเฉพาะ แต่ใช้แทนผลวิเคราะห์ไม่ได้ |
อัตราส่วน BOD/COD ใช้เป็นสัญญาณประกอบเรื่องความสามารถในการย่อยสลายทางชีวภาพได้ แต่ไม่ควรใช้ค่าเดียวฟันธงวิธีบำบัด เพราะสารยับยั้ง ความเค็ม อุณหภูมิ และความผันผวนของน้ำเสียมีผลด้วย
น้ำเสียแต่ละแหล่งควรพิจารณาตรวจค่าอะไรเพิ่ม
วิธีเลือกพารามิเตอร์ที่มีประสิทธิภาพคือไล่จากวัตถุดิบ สารช่วยผลิต สารทำความสะอาด ผลิตภัณฑ์พลอยได้ และเหตุรั่วหก แล้วจับคู่กับสารที่อาจอยู่ในน้ำเสีย ตารางนี้ใช้เป็นคำถามตั้งต้นก่อนให้ห้องปฏิบัติการกำหนดวิธีและภาชนะเก็บ
| แหล่งกำเนิด | ชุดพื้นฐานที่มักเริ่มพิจารณา | ค่าหรือข้อมูลที่อาจต้องเพิ่ม |
|---|---|---|
| อาหาร เครื่องดื่ม และ CIP | pH, COD, BOD, SS, Oil & Grease | ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส ความเค็ม สารฆ่าเชื้อ และลำดับรอบล้าง |
| ชุบโลหะ / ปรับสภาพผิว | pH, COD, SS, TDS/การนำไฟฟ้า | โลหะตามสารที่ใช้ ไซยาไนด์ ฟลูออไรด์ กรด-ด่าง และสารคีเลต |
| สี หมึกพิมพ์ และเคลือบผิว | pH, COD, SS, Oil & Grease | โลหะจากเม็ดสี ตัวทำละลาย สารอินทรีย์ระเหยง่าย จุดวาบไฟ และของแข็งทั้งหมด |
| น้ำมัน / ล้างชิ้นส่วน | pH, COD, SS, Oil & Grease | ชนิดน้ำมัน สารลดแรงตึงผิว อิมัลชัน ตัวทำละลาย และจุดวาบไฟเมื่อเกี่ยวข้อง |
| สิ่งทอและย้อมสี | pH, COD, BOD, SS, TDS และสี | เกลือ สารลดแรงตึงผิว ซัลไฟด์ โลหะ และสารเฉพาะในสูตรย้อม |
| อิเล็กทรอนิกส์ | pH, COD, SS, TDS/การนำไฟฟ้า | โลหะ ฟลูออไรด์ ไซยาไนด์ กรด-ด่าง และสารอินทรีย์จากกระบวนการจริง |
| เคมีและห้องปฏิบัติการ | pH, COD, ลักษณะกายภาพ | รายชื่อสารจาก SDS ความไวไฟ ปฏิกิริยากับน้ำ ฮาโลเจน ไซยาไนด์ และสารพิษเฉพาะ |
| หม้อไอน้ำ RO และ cooling tower | pH, TDS/การนำไฟฟ้า, SS | ความกระด้าง คลอไรด์ ซัลเฟต สารยับยั้งตะกรัน ไบโอไซด์ และโลหะตามระบบ |
คำว่า “โลหะหนัก” กว้างเกินไปสำหรับสั่งตรวจ ควรระบุธาตุเป้าหมายจากสารที่ใช้จริง เช่น โครเมียม นิกเกิล ทองแดง สังกะสี ตะกั่ว หรือแคดเมียม และยืนยันรูปแบบการทดสอบกับห้องปฏิบัติการ
ข้อมูลขั้นต่ำที่ควรเตรียมก่อนขอรายการตรวจจากห้องปฏิบัติการ
ห้องปฏิบัติการเลือกวิธีวิเคราะห์และภาชนะได้แม่นขึ้นเมื่อรู้เมทริกซ์ของตัวอย่าง ส่วนผู้รับดำเนินการประเมินปลายทางได้เมื่อรู้ว่าน้ำเสียเกิดอย่างไร จึงควรเตรียมข้อมูลให้ครบก่อนขอใบเสนอราคาแทนการส่งเพียงรูปบ่อ
- ชื่อกระบวนการและจุดที่เกิดน้ำเสีย พร้อมแผนผังการไหลถ้ามีหลายกระแส
- วัตถุดิบ สารช่วยผลิต น้ำยาล้าง และ SDS ของสารที่อาจปนเปื้อน
- ปริมาณต่อวัน/ต่อรอบ ปริมาณรวมของล็อต และความถี่ที่เกิด
- การเปลี่ยนสูตร รอบล้าง เหตุรั่วหก หรือเหตุผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับล็อต
- ลักษณะหน้างาน: สี กลิ่น อุณหภูมิ การแยกชั้น ตะกอน โฟม และความหนืด
- วัตถุประสงค์ของผลตรวจ: ออกแบบระบบ ตรวจน้ำทิ้ง จำแนก หรือส่งกำจัด
- ชื่อผู้รับดำเนินการหรือวิธีจัดการที่กำลังพิจารณา เพื่อขอรายการรับเข้าเฉพาะแห่ง
Grab sample กับ Composite sample เลือกอย่างไร
Grab sample คือตัวอย่างที่เก็บ ณ จุดและเวลาหนึ่ง เหมาะกับล็อตเฉพาะ เหตุผิดปกติ หรือค่าที่เปลี่ยนเร็ว ส่วน composite sample คือการรวมตัวอย่างย่อยหลายช่วงเวลาหรือหลายตำแหน่งตามแผน เพื่อสะท้อนค่าเฉลี่ยของกระแสที่ผันผวน การรวมตัวอย่างต้องทำอย่างมีหลักเกณฑ์และไม่ใช้กับค่าที่อาจเปลี่ยนหรือสูญเสียระหว่างการรวมโดยไม่ปรึกษาห้องปฏิบัติการ
| วิธี | เหมาะกับ | ข้อควรระวัง |
|---|---|---|
| Grab sample | น้ำเสียหนึ่งล็อต รถหนึ่งเที่ยว จุดเฉพาะ หรือค่าภาคสนาม | ผลแทนเพียงเวลาและตำแหน่งที่เก็บ หากถังแยกชั้นต้องกำหนดระดับหรือทำให้เป็นเนื้อเดียวอย่างปลอดภัย |
| Time composite | กระแสไหลต่อเนื่องที่ต้องการค่าเฉลี่ยตามเวลา | ช่วงเก็บต้องครอบคลุมรอบผลิต และการรักษาสภาพต้องสอดคล้องกับพารามิเตอร์ |
| Flow-proportional composite | กระแสที่อัตราการไหลเปลี่ยนและต้องการค่าเฉลี่ยถ่วงตามปริมาณ | ต้องมีข้อมูลการไหลและอุปกรณ์เก็บที่เหมาะสม |
| หลายระดับ/หลายตำแหน่ง | บ่อหรือถังใหญ่ที่มีตะกอนหรือแยกชั้น | อย่ารวมชั้นโดยอัตโนมัติหากแต่ละชั้นต้องแยกจัดการหรือมีความเสี่ยงต่างกัน |
ให้ห้องปฏิบัติการยืนยันชนิดขวด ปริมาตร สารรักษาสภาพ อุณหภูมิ และเวลาสูงสุดก่อนวิเคราะห์สำหรับแต่ละพารามิเตอร์ก่อนลงพื้นที่ เพราะข้อกำหนดต่างกัน
วิธีเก็บตัวอย่างน้ำเสียให้เป็นตัวแทนล็อต
ผลวิเคราะห์จะดีเพียงใดก็ขึ้นกับตัวอย่าง ถังที่ตกตะกอน น้ำมันลอยหน้า หรือรับน้ำเสียจากหลายรอบผลิตอาจให้ผลต่างกันมากตามจุดและเวลาที่เก็บ ควรทำแผนเก็บล่วงหน้าและบันทึกสภาพจริงทุกครั้ง
- ยืนยันจุดเก็บให้ตรงกับบ่อ ถัง หรือรถที่จะส่งกำจัด และตั้งรหัสตัวอย่างไม่ให้สับสน
- เก็บในสภาวะการผลิตที่ต้องการเป็นตัวแทน ระบุวัน เวลา รอบผลิต และเหตุผิดปกติ
- ตรวจการแยกชั้น ตะกอน และของแข็งก่อนเลือกความลึกหรือการกวนตัวอย่าง
- ใช้อุปกรณ์และขวดสะอาดที่เข้ากันกับสารเป้าหมาย หลีกเลี่ยงการถ่ายเปลี่ยนขวดโดยไม่จำเป็น
- วัดค่าที่เปลี่ยนเร็วในภาคสนามตามวิธีที่กำหนด และไม่เปิดฝาทิ้งไว้นานเมื่อมีสารระเหย
- ติดฉลากทันที ระบุรหัส จุด เวลา ผู้เก็บ และรายการวิเคราะห์ให้ตรงกับแบบส่งตัวอย่าง
- รักษาสภาพและควบคุมอุณหภูมิตามคำแนะนำของห้องปฏิบัติการ แล้วส่งถึงห้องปฏิบัติการภายในเวลาที่กำหนด
- ถ่ายภาพจุดเก็บและตัวอย่าง พร้อมบันทึกสี กลิ่น ชั้นของเหลว และอุณหภูมิเมื่อปลอดภัย
ฉลากและ Chain of Custody ทำให้ผลตรวจย้อนกลับได้
แบบส่งตัวอย่างหรือ chain of custody เชื่อมตัวอย่างกับจุดเก็บ รายการตรวจ และผู้ที่รับส่งตัวอย่าง เอกสารที่ครบช่วยลดการสลับขวดและอธิบายได้ว่าผลฉบับใดเป็นของล็อตใด โดยเฉพาะเมื่อเก็บหลายบ่อหรือมีหลายเที่ยวรถในวันเดียว
- รหัสตัวอย่างและชื่อจุดเก็บ
- วัน เวลา และวิธีเก็บ เช่น grab หรือ composite
- ผู้เก็บ ผู้ส่ง และผู้รับตัวอย่างแต่ละช่วง
- รายการวิเคราะห์ วิธีรักษาสภาพ และอุณหภูมิเมื่อรับ
- ข้อสังเกต เช่น แยกชั้น ตะกอน รั่วซึม หรือภาชนะเสียหาย
อ่านผลวิเคราะห์เพื่อเลือกระบบบำบัดและปลายทางอย่างไร
การแปลผลต้องดูชุดข้อมูลร่วมกัน ตัวอย่างเช่น COD สูงไม่ได้แปลว่าระบบชีวภาพเหมาะเสมอไป หากมีสารยับยั้งหรือความเค็มสูง น้ำมันที่ดูเหมือนแยกง่ายอาจเป็นอิมัลชันจากสารลดแรงตึงผิว และ SS สูงอาจเปลี่ยนทั้งวิธีสูบและปริมาณกากหลังแยกของแข็ง
กรมโรงงานอุตสาหกรรมเผยแพร่รหัสวิธีจัดการหลายแบบ รวมถึงรหัส 065 สำหรับบำบัดน้ำเสียด้วยวิธีทางเคมีกายภาพ และ 066 สำหรับเข้าสู่ระบบบำบัดน้ำเสียรวม การเลือกรหัสหรือผู้รับดำเนินการต้องตรงกับลักษณะของเสีย ขอบเขตใบอนุญาต และเงื่อนไขรับเข้าของปลายทาง ไม่ควรเลือกจากชื่อกระบวนการเพียงอย่างเดียว
| ลักษณะที่พบ | คำถามที่ต้องตรวจต่อ | แนวทางที่อาจพิจารณา |
|---|---|---|
| pH กรดหรือด่างมาก | สารต้นเหตุ ความเป็นกรด/ด่างสำรอง ปฏิกิริยาเมื่อผสม | แยกเก็บ วัสดุทนกัดกร่อน และปรับสภาพทางเคมีเมื่อปลายทางรองรับ |
| SS หรือตะกอนสูง | ขนาดของแข็ง การตกตะกอน ความสามารถในการสูบ | แยกของแข็ง ตกตะกอน กรอง หรือใช้รถ/อุปกรณ์ที่รองรับตะกอน |
| Oil & Grease สูงหรือแยกชั้น | น้ำมันอิสระหรืออิมัลชัน มีตัวทำละลายหรือไม่ | แยกน้ำมัน ทำลายอิมัลชัน หรือใช้กระบวนการเฉพาะ |
| COD/BOD สูง | ความสามารถย่อยสลาย สารยับยั้ง และความผันผวน | ชีวภาพ เคมีกายภาพ หรือระบบผสมตามการทดสอบและขอบเขตปลายทาง |
| TDS/การนำไฟฟ้าสูง | ชนิดเกลือ คลอไรด์ ซัลเฟต และผลต่อจุลินทรีย์ | แยกกระแส ลดปริมาตร หรือใช้เทคโนโลยีที่รองรับน้ำเกลือ |
| โลหะหรือสารพิษเฉพาะ | ชนิด รูปทางเคมี ความเข้มข้น และสารคีเลต | ตกตะกอน/แยกเฉพาะ ส่งปลายทางที่ได้รับอนุญาต และควบคุมการปะปน |
ผลตรวจมีผลต่อรถดูด ภาชนะ และการตรวจรับอย่างไร
ก่อนเลือกบริการรถดูด ต้องประเมินมากกว่าปริมาตร ค่า pH สารไวไฟ สารระเหย สารที่ทำปฏิกิริยากับน้ำ ของแข็งและตะกอนล้วนมีผลต่อวัสดุถัง ปั๊ม สายดูด การต่อสาย การแยกเที่ยว และแผนฉุกเฉิน หากน้ำเสียไม่เป็นเนื้อเดียว ควรระบุว่าปริมาณใดเป็นชั้นน้ำ ชั้นน้ำมัน และตะกอน
เมื่อถึงปลายทาง ผู้รับดำเนินการที่เป็นโรงงานต้องตรวจสอบหรือเก็บตัวอย่างเพื่อยืนยันลักษณะสำคัญของวัสดุที่รับเข้า (fingerprinting) ตามประกาศการจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว พ.ศ. 2566 ข้อมูลอาจรวมสี สถานะทางกายภาพ ความถ่วงจำเพาะ จุดวาบไฟ pH ฮาโลเจน ไซยาไนด์ หรือปริมาณน้ำตามความเหมาะสม ล็อตที่ต่างจากข้อมูลอนุญาตจึงเสี่ยงถูกปฏิเสธรับ
เตรียมหน้างานรถดูดน้ำเสีย: จุดจอด ระยะสาย และข้อมูลที่ต้องแจ้ง
ผลตรวจเพื่อส่งออกนอกโรงงานต่างจากค่ามาตรฐานน้ำทิ้ง
มาตรฐานน้ำทิ้งใช้ประเมินน้ำหลังบำบัด ณ จุดระบายตามกฎหมายหรือเงื่อนไขที่เกี่ยวข้อง ส่วนผลวิเคราะห์เพื่อส่งน้ำเสียออกนอกโรงงานใช้บรรยายและจำแนกของเสีย เลือกวิธีจัดการ และยืนยันว่าปลายทางรับได้ การที่น้ำเสียดิบไม่ผ่านค่าระบายน้ำทิ้งจึงไม่ได้ตอบเองว่าส่งไปจัดการวิธีใด
หากต้องวิเคราะห์ลักษณะและคุณสมบัติของวัสดุที่ไม่ใช้แล้วเพื่อประกอบการขออนุญาต ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม พ.ศ. 2566 กำหนดให้วิเคราะห์โดยห้องปฏิบัติการที่ขึ้นทะเบียนกับกรมโรงงานอุตสาหกรรม ห้องปฏิบัติการของหน่วยงานรัฐหรือหน่วยงานในกำกับของรัฐ หรือห้องปฏิบัติการที่ได้รับการรับรองมาตรฐานสากลซึ่งกรมโรงงานอุตสาหกรรมเห็นชอบ ควรยืนยันขอบข่ายการรับรองและวิธีทดสอบก่อนส่งตัวอย่าง
เกณฑ์และรายการตรวจน้ำทิ้งอาจต่างตามประเภทโรงงาน พื้นที่ และเงื่อนไขใบอนุญาต บทความนี้จึงไม่ใช้ตัวเลขชุดเดียวแทนข้อกำหนดเฉพาะของโรงงาน
ผลวิเคราะห์น้ำเสียใช้ได้นานแค่ไหน และเมื่อใดควรตรวจใหม่
ไม่มีอายุผลตรวจเดียวที่ใช้ได้กับทุกโรงงาน เอกสารผลอาจยังใหม่แต่ไม่เป็นตัวแทนล็อต หากสูตรผลิต แหล่งกำเนิด หรือสภาพถังเปลี่ยน ผู้ประเมินควรดูวันที่ จุดเก็บ วิธีเก็บ และความสม่ำเสมอของกระบวนการควบคู่กัน
- เปลี่ยนวัตถุดิบ สูตร น้ำยาล้าง หรือผู้ขายสารเคมี
- เปลี่ยนกระบวนการ อัตราการผลิต ลำดับรอบล้าง หรือการเดินระบบบำบัด
- เกิดรั่วหก ของเสียผิดปกติ หรือนำหลายกระแสมารวมกัน
- สี กลิ่น pH การแยกชั้น ตะกอน หรือค่าหน้างานต่างจากล็อตเดิม
- เปลี่ยนจุดเก็บ วิธีเก็บ ผู้รับดำเนินการ หรือวิธีจัดการ
- ผู้รับดำเนินการพบ fingerprint ไม่ตรงกับข้อมูลที่แจ้ง
- กฎหมาย เงื่อนไขอนุญาต หรือข้อกำหนดรับเข้าของปลายทางเปลี่ยน
7 ข้อผิดพลาดที่ทำให้ต้องเก็บหรือตรวจน้ำเสียใหม่
ค่าใช้จ่ายส่วนเกินมักเกิดจากตัวอย่างไม่ตอบคำถาม ไม่ใช่เพราะตรวจน้อยเกินไปเพียงอย่างเดียว การป้องกันข้อผิดพลาดตั้งแต่ก่อนเก็บช่วยลดทั้งเวลารอผลและความเสี่ยงที่ปลายทางไม่รับ
- สั่งแพ็กเกจทั่วไปโดยไม่แจ้งวัตถุดิบและสารที่ใช้
- เก็บน้ำผิวบ่อ ทั้งที่ของเหลวในถังแยกชั้นหรือมีตะกอนก้นบ่อ
- ใช้ผลน้ำทิ้งหลังบำบัดแทนผลของล็อตน้ำเสียดิบที่จะขนส่ง
- ไม่ระบุหน่วย วิธีทดสอบ หรือขีดจำกัดการตรวจวัดที่ต้องการ
- ใช้ขวดหรือสารรักษาสภาพไม่ตรงกับพารามิเตอร์
- ฉลากตัวอย่าง แบบส่ง และชื่อจุดเก็บไม่ตรงกัน
- ส่งผลตรวจอย่างเดียวโดยไม่มีปริมาณ ภาพหน้างาน จุดสูบ และ SDS
เช็กลิสต์ 12 ข้อก่อนส่งตัวอย่างและผลวิเคราะห์น้ำเสีย
ใช้รายการนี้ตรวจความพร้อมก่อนนัดเก็บตัวอย่างหรือส่งข้อมูลให้ผู้รับบริการ หากข้อใดยังไม่ทราบให้ระบุไว้ตรง ๆ เพื่อให้ผู้ประเมินแนะนำการสำรวจหรือการตรวจเพิ่มเติมได้
- ระบุวัตถุประสงค์การตรวจ
- ตั้งชื่อจุดเก็บและล็อตให้ชัด
- อธิบายแหล่งกำเนิดและกระบวนการ
- แนบรายการสารและ SDS ที่เกี่ยวข้อง
- แจ้งปริมาณรวมและความถี่ที่เกิด
- บันทึกการแยกชั้น ตะกอน สี กลิ่น และอุณหภูมิ
- ยืนยันพารามิเตอร์กับห้องปฏิบัติการหรือปลายทาง
- ยืนยันชนิดขวด ปริมาตร และการรักษาสภาพ
- เลือกรูปแบบ grab หรือ composite ให้ตรงวัตถุประสงค์
- เตรียมฉลากและ chain of custody
- แนบผลฉบับเต็มพร้อมหน่วย วิธีทดสอบ และวันที่เก็บ
- แจ้งจุดสูบ ระยะสาย ทางเข้ารถ และข้อจำกัดหน้างาน
ส่งผลวิเคราะห์น้ำเสียให้ทีม WE RICH P ประเมิน
หากยังไม่แน่ใจว่าควรตรวจค่าอะไร ส่งข้อมูลแหล่งกำเนิด ปริมาณ รูปบ่อหรือถัง SDS และผลเดิมที่มีมาให้ทีมงานช่วยตรวจรายการข้อมูลเบื้องต้นก่อนนัดเก็บตัวอย่าง เราจะใช้ข้อมูลร่วมกับลักษณะหน้างานเพื่อประเมินรถ ภาชนะ และปลายทางที่เหมาะสม
การรับงานขึ้นอยู่กับคุณสมบัติน้ำเสีย ขอบเขตใบอนุญาตของผู้เกี่ยวข้อง ความพร้อมในการขนส่ง และการยืนยันของปลายทางแต่ละกรณี
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับการตรวจวิเคราะห์น้ำเสีย
น้ำเสียต้องตรวจทุกค่าที่อยู่ในมาตรฐานน้ำทิ้งหรือไม่
ไม่จำเป็นเสมอไป รายการตรวจสำหรับส่งกำจัดควรเริ่มจากแหล่งกำเนิด สารที่ใช้ ลักษณะของเสีย และข้อกำหนดของปลายทาง ส่วนรายการตรวจน้ำทิ้งต้องอิงมาตรฐานและเงื่อนไขที่ใช้กับจุดระบายของโรงงานนั้น
ค่า BOD กับ COD ต่างกันอย่างไร
BOD สะท้อนออกซิเจนที่จุลินทรีย์ใช้ย่อยสลายสารอินทรีย์ภายใต้เงื่อนไขการทดสอบ ส่วน COD สะท้อนออกซิเจนสมมูลที่ใช้ในการออกซิไดซ์สารด้วยวิธีเคมี ต้องอ่านร่วมกันและดูสารยับยั้ง ความเค็ม รวมถึงกระบวนการจริง
ผลตรวจ pH หน้างานใช้แทนผลห้องปฏิบัติการได้ไหม
ค่า pH หน้างานมีประโยชน์เพราะ pH เปลี่ยนได้ระหว่างเก็บและขนส่ง แต่หากต้องใช้ประกอบเอกสารอนุญาตหรือยืนยันตามวิธีมาตรฐาน ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดของงานและใช้ห้องปฏิบัติการที่เหมาะสม
น้ำเสียสีใสแปลว่าค่าตรวจผ่านหรือไม่
ไม่แปลว่าผ่าน น้ำใสอาจมีเกลือ โลหะ สารอินทรีย์ละลาย หรือสารพิษที่มองไม่เห็น สีและกลิ่นใช้เป็นข้อมูลคัดกรองและยืนยันตัวอย่าง แต่ใช้แทนผลวิเคราะห์ไม่ได้
ควรเก็บตัวอย่างจากผิวน้ำหรือก้นบ่อ
ขึ้นกับสิ่งที่ต้องการเป็นตัวแทน หากจะส่งทั้งบ่อ ต้องประเมินชั้นน้ำ น้ำมัน และตะกอนก่อนกำหนดจุดเก็บ หากแต่ละชั้นต้องแยกจัดการก็ควรเก็บและวิเคราะห์แยก ไม่ควรตักจากผิวเพียงจุดเดียวโดยอัตโนมัติ
ผลวิเคราะห์น้ำเสียมีอายุกี่เดือน
ไม่มีอายุเดียวสำหรับทุกกรณี ต้องดูวันที่และจุดเก็บ ความสม่ำเสมอของกระบวนการ การเปลี่ยนสูตร และข้อกำหนดของผู้รับดำเนินการ เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงที่กระทบคุณสมบัติ ควรพิจารณาเก็บใหม่
ส่งน้ำเสียออกนอกโรงงานต้องใช้ห้องปฏิบัติการแบบใด
หากผลวิเคราะห์ใช้ประกอบการขออนุญาตตามกรณีที่กฎหมายกำหนด ต้องใช้ห้องปฏิบัติการตามประเภทที่ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม พ.ศ. 2566 ยอมรับ ควรตรวจสถานะและขอบข่ายการวิเคราะห์ก่อนส่งตัวอย่าง
มีผลตรวจแล้วประเมินราคารับกำจัดได้ทันทีหรือไม่
ยังต้องดูปริมาณ แหล่งกำเนิด SDS การแยกชั้น จุดสูบ ระยะสาย รถที่ใช้ และการตอบรับของปลายทาง ผลวิเคราะห์เป็นข้อมูลสำคัญ แต่ไม่ใช่ข้อมูลทั้งหมดของการประเมิน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ตรวจสอบแหล่งข้อมูลเมื่อ 20 ตุลาคม 2569
- กรมควบคุมมลพิษ — มาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรม
หน้ารวมประกาศมาตรฐานน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรม นิคมอุตสาหกรรม และเขตประกอบการอุตสาหกรรม
- กรมโรงงานอุตสาหกรรม — กฎหมายโรงงานด้านสิ่งแวดล้อม
หน้ารวมประกาศเกี่ยวกับมาตรฐานน้ำทิ้ง การตรวจวัด ระบบบำบัด และห้องปฏิบัติการวิเคราะห์เอกชน
- กระทรวงอุตสาหกรรม — ประกาศการจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว พ.ศ. 2566
ข้อกำหนดเรื่องห้องปฏิบัติการในกรณีใช้ผลประกอบการขออนุญาต การตรวจรับแบบ fingerprint และลักษณะของเสียอันตราย
- กรมโรงงานอุตสาหกรรม — รหัสวิธีจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว
รายการรหัสวิธีจัดการ รวมถึง 065 บำบัดน้ำเสียด้วยวิธีทางเคมีกายภาพ และ 066 เข้าระบบบำบัดน้ำเสียรวม
- กรมควบคุมมลพิษ — วิธีการปฏิบัติงานเรื่องการเก็บตัวอย่างน้ำ
แนวปฏิบัติเกี่ยวกับจุดเก็บ การตรวจวัดภาคสนาม และการเก็บตัวอย่างน้ำเพื่อส่งวิเคราะห์

